Znaczenie Cypru w polityce zagranicznej Turcji

Cypr to państwo wielkości województwa opolskiego, który jest trzecią co do wielkości wyspą na Morzu Śródziemnym. Zatem mogłoby się zdawać, że jego strategiczne znaczenie jest marginalne. W rzeczywistości jednak jego położenie na styku Europy, Bliskiego Wschodu oraz Afryki Północnej czyni go jednym z najważniejszych punktów we wschodniej części tego akwenu. Co wraz z odkryciem na tym obszarze złóż gazu ziemnego sprawiło, że wyspa stała się jeszcze większym przedmiotem sporu grecko-tureckiego. Celem artykułu jest przedstawienie przyczyn konfliktu, charakterystyki tureckiej polityki bezpieczeństwa oraz omówienie wybranych działań Ankary względem Cypru.
Czytaj dalej Znaczenie Cypru w polityce zagranicznej Turcji

Turecka dyplomacja w Afryce. Dwie dekady obecności. Cz. II

Afryka stanowi dla Turcji ważny punkt strategiczny z perspektywy politycznej  jak i gospodarczej. Współpraca Turcji z państwami o położeniu strategicznym (takimi jak Somalia, Egipt, państwa basenu Morza Śródziemnego czy RPA) umożliwia jej dostęp do kluczowych portów i wpływ na bezpieczeństwo szlaków morskich, umacniając tym samym jej rolę jako regionalnego, a nawet globalnego gracza.  Czytaj dalej Turecka dyplomacja w Afryce. Dwie dekady obecności. Cz. II

Turecka dyplomacja w Afryce. Dwie dekady obecności. Cz. I

W 2024 roku Turcja podpisała z Somalią umowę dotyczącą zapewnienia bezpieczeństwa wód terytorialnych i zaczątków somalijskiej marynarki wojennej. Umowa ta jest sygnałem rosnącej roli Turcji w Afryce oraz jej ambicji jako regionalnego mocarstwa. Aktywność Turcji w regionie zintensyfikowała się po zwycięstwie Partii Sprawiedliwości i Rozwoju (Adalet ve Kalkınma Partisi, AKP). Zwycięska partia w duchu dziedzictwa Imperium Osmańskiego stawiała na zwiększenie roli Turcji w regionie i na arenie międzynarodowej. Celem niniejszego artykułu jest syntetyczne przedstawienie rozwoju myśli strategicznej Turcji wobec Afryki i zwiększenia aktywności tureckiej dyplomacji w regionie. Czytaj dalej Turecka dyplomacja w Afryce. Dwie dekady obecności. Cz. I