Nie po to, by wygrać wojnę. Projekt 941 i logika odstraszania nuklearnego

Arktyka, lata 80. XX w. pod lodem Oceanu Arktycznego, w ciemnogranatowej toni, przemieszcza się podwodny kolos – okręt projektu 941 Akuła. Na jego pokładzie, oprócz około 150-osobowej załogi, elity radzieckiej Floty Północnej, znajduje się 20 międzykontynentalnych pocisków balistycznych R-39 uzbrojonych w głowice jądrowe. Jego zadanie polega na pozostawaniu w ukryciu i zachowaniu zdolności do uderzenia nawet wtedy, gdy Związek Radziecki zostałby zaatakowany. Sama możliwość odwetu ma sprawić, że rozpoczęcie wojny stanie się dla przeciwnika zbyt ryzykowne. Dlaczego do realizacji tego założenia Sowieci potrzebowali niemal 175-metrowego okrętu działającego pod arktycznym lodem? Czytaj dalej Nie po to, by wygrać wojnę. Projekt 941 i logika odstraszania nuklearnego

Misje zagraniczne Wojska Polskiego po 1989 r. – cele, bilans i konsekwencje cz. II

Udział Wojska Polskiego w misjach zagranicznych po 1989 r. stanowił istotny element budowy pozycji Polski w międzynarodowym systemie bezpieczeństwa. Choć bilans tych misji nie jest jednoznacznie pozytywny, ich znaczenie dla profesjonalizacji armii, integracji z NATO oraz ukształtowania strategicznej kultury bezpieczeństwa Polski pozostaje niepodważalne. Misje zagraniczne były i pozostają narzędziem polityki bezpieczeństwa, którego skuteczność zależy od jasnego powiązania celów militarnych z interesem narodowym. Czytaj dalej Misje zagraniczne Wojska Polskiego po 1989 r. – cele, bilans i konsekwencje cz. II

Transformacja Sił Zbrojnych Norwegii –  Forsvaret w obliczu widma rosyjskiej agresji 

Geopolityczne położenie Królestwa Norwegii od dziesięcioleci determinuje jej strategię obronną. Sąsiedztwo z Federacją Rosyjską w regionie Dalekiej Północy (Nordområdene) oraz bliskość Półwyspu Kolskiego – gdzie stacjonuje rosyjska Flota Północna wraz z kluczowym elementem strategicznej triady nuklearnej – czynią z Norwegii obszar o krytycznym znaczeniu dla Sojuszu Północnoatlantyckiego. Czytaj dalej Transformacja Sił Zbrojnych Norwegii –  Forsvaret w obliczu widma rosyjskiej agresji 

Misje zagraniczne Wojska Polskiego po 1989 r. – cele, bilans i konsekwencje cz. I

Po 1989 r. udział Wojska Polskiego w misjach zagranicznych stał się jednym z kluczowych instrumentów realizacji polskiej polityki bezpieczeństwa międzynarodowego. Transformacja ustrojowa i nowa rzeczywistość geopolityczna wymusiła odejście od doktryny podporządkowanej Układowi Warszawskiemu i włączenie się w system bezpieczeństwa euroatlantyckiego. Misje zagraniczne pełniły nie tylko funkcję militarną, nie bez znaczenia był także wymiar polityczny i prestiżowy. Polska poprzez udział w operacjach międzynarodowych dążyła do wzmocnienia swojej pozycji w NATO i Unii Europejskiej. Potwierdzając tym samym gotowość do ponoszenia kosztów wspólnego bezpieczeństwa, a nie jedynie korzystania z gwarancji sojuszniczych. Czytaj dalej Misje zagraniczne Wojska Polskiego po 1989 r. – cele, bilans i konsekwencje cz. I