Chińska gra w Weiqi na Morzu Południowochińskim: Strategia okrążenia a bezpieczeństwo surowcowe i handlowe
Częstym zarzutem pod adresem analiz polityki chińskiej i zresztą słusznie, jest występujący w nich europocentryzm. Podczas gdy zachodnia polityka, rozumiana jako połączenie europejskiej i amerykańskiej zazwyczaj wygląda niczym rozgrywka szachowa, filozofia chińska wygląda zgoła inaczej. Celem szachów jest fizyczne zniszczenie i obezwładnienie wroga, co odzwierciedla politykę siły, tak dobrze znaną nam zarówno z czasów kolonializmu jak i współczesnych amerykańskich interwencji. Liczy się działanie w krótkiej perspektywie kadencji, stąd często potrzeba znalezienia punktu kulminacyjnego, który bardzo szybko da nam pomyślne rozstrzygnięcie, jak chociażby traktat pokojowy czy obalenie reżimu. Chiny natomiast osiągają swoje cele powolnie, zajmując przestrzeń na planszy i okrążając przeciwnika niczym w rozgrywce w weiqi. W tej grze nie występuje zróżnicowanie figur, wszystkie kamienie mają taką samą wartość. Wygrywa ten, kto stopniowo i po cichu zbuduje elastyczne sieci powiązań, unikając otwartej walki. Czytaj dalej Chińska gra w Weiqi na Morzu Południowochińskim: Strategia okrążenia a bezpieczeństwo surowcowe i handlowe
