Podłoże wrogości, utrzymującej się w relacji Iranu z Zachodem, sięga XIX wieku, kiedy Iran stał się przedmiotem rywalizacji kolonialnej między Imperium Rosyjskim a Wielką Brytanią. Wieloletnia i uciążliwa ingerencja ze strony obcych mocarstw osłabiła państwo perskie, czyniąc je łatwym celem dla wpływów zagranicznych i niestabilnych rządów. Odzyskanie pełnej kontroli nad granicami, surowcami i systemem politycznym stało się wówczas nadrzędnym celem Persji. Kolejne interwencje umacniały to przekonanie i utrwalały antyzachodnie nastroje. Wraz z II wojną światową do Brytyjczyków i Sowietów dołączyły Stany Zjednoczone, które zdominowały Iran na niespotykaną wcześniej skalę. Następnie okres zimnej wojny i zamach stanu z 1953 roku, obalający premiera Mohammada Mossadegha, ugruntowały w Iranie przekonanie, że USA nie tylko stanowią zagrożenie dla państwa, ale w swojej polityce traktują Iran wyłącznie jako środek do realizacji własnych interesów. Punktem zwrotnym stała się Rewolucja Islamska z 1979 roku, która drastycznie zmieniła kierunek polityki zagranicznej Teheranu i uwolniła go spod obcych wpływów. Stany Zjednoczone były zmuszone obrać nowy kurs w stosunkach z Iranem, jednak po kryzysie zakładników oba państwa zerwały stosunki dyplomatyczne i do dziś nie udało im się ich odbudować. Dowodzi temu konflikt rozpoczęty 28 lutego 2026 roku- bezpośrednia konsekwencja wieloletniej wrogości, która od dekad determinuje ich wzajemne relacje. Czytaj dalej Źródła wrogości na linii Iran – Zachód cz.1
