Transformacja Sił Zbrojnych Norwegii –  Forsvaret w obliczu widma rosyjskiej agresji 

Geopolityczne położenie Królestwa Norwegii od dziesięcioleci determinuje jej strategię obronną. Sąsiedztwo z Federacją Rosyjską w regionie Dalekiej Północy (Nordområdene) oraz bliskość Półwyspu Kolskiego – gdzie stacjonuje rosyjska Flota Północna wraz z kluczowym elementem strategicznej triady nuklearnej – czynią z Norwegii obszar o krytycznym znaczeniu dla Sojuszu Północnoatlantyckiego. Czytaj dalej Transformacja Sił Zbrojnych Norwegii –  Forsvaret w obliczu widma rosyjskiej agresji 

Kim są dysydenci z IRA?

Trzon zbrojnego oporu przeciwko Brytyjczykom od zawsze stanowiła Irlandzka Armia Republikańska i jej polityczne ramię — Sinn Féin. Historycznie istniały inne grupy narodowo-lewicowe, które łączyły z IRA cel — odzyskanie niepodległości, a po traktacie Angielsko-Irlandzkim połączenie północnej części wyspy z Republiką Irlandii, jednak to IRA, Sinn Fein wraz z odłamami stanowią najważniejszą rodzinę polityczną, która istniała w każdym etapie walki, a inne grupy powstały w wyniku rozłamów w jej obrębie. Kontynuację te widać, chociażby w narracji, która jest praktycznie nieodróżnialna od narracji Provos (Provisional Irish Republican Army)  z lat 70 i 80. Czytaj dalej Kim są dysydenci z IRA?

Kryzys w Ceucie jako kontynuacja kryzysu migracyjnego w Królestwie Hiszpanii 

W dniach 30 i 31 lipca 2026 roku mogliśmy obserwować epicentrum kryzysu migracyjno-politycznego, jaki miał miejsce na terenie jednej z dwóch hiszpańskich enklaw na terenie Afryki Północnej. Pod koniec lipca do Ceuty miało przedostać się 80 tys. osób. Między rządami Hiszpanii i Maroka narasta konflikt, który jest kontynuacją kryzysu migracyjnego, który rozpoczął się na terenie Europy w 2015 roku. Czytaj dalej Kryzys w Ceucie jako kontynuacja kryzysu migracyjnego w Królestwie Hiszpanii 

Mundial w cieniu Donalda Trumpa i nie tylko, cz.2

Mundial okazał się pasmem wizerunkowych porażek Donalda Trumpa. Cały świat obiegły memy z reprezentacją Hiszpanii, której piłkarze po wywalczeniu tytułu mistrzowskiego ostentacyjnie ignorują prezydenta USA. Trump chciał, podobnie jak rok wcześniej podczas klubowych mistrzostw świata, świętować tytuł razem ze zwycięską drużyną. Ostatecznie musiał jednak zejść z podium odprowadzany przez prezydenta FIFA Gianniego Infantino. Całości podtekstu dodawał jeszcze spór dyplomatyczny dotyczący nakładów na zbrojenia w NATO i naświetlania izraelskich zbrodni w Palestynie przez rząd Pedro Sancheza. Czytaj dalej Mundial w cieniu Donalda Trumpa i nie tylko, cz.2